Big Boy Video Productions
Je komt hier om een plaat te maken, en je hebt geweldige muziekanten...
weet je, ik verzamel altijd m'n vrienden om me heen...
die ik uitzoek om te spelen, weet je.
Ik hou niet zo van studio muziekanten.
Ik loop niet binnen om dan te zeggen: speel dit eens of speel dat.
Maar ik heb m'n eigen band.
En ik speel op tournee graag met de zelfde band als in de studio
Ik werk al 35 jaar met Neil. Sinds de jaren 70.
We hebben Harvest gemixt hier in Nashville. Hij deed toen de Johnny Cash Show...
en hij liep de studio binnen, Quadrafonic...
op Grand Avenue, geloof ik.
En hij wilde wat muziek laten horen...
wat hij pas had geschreven, dat was in de jaren 70.
En hij stopte..
Een van de technici sprak een basgitaar speler aan...
die daar toevallig op straat liep.
en zei: "wil je binnen komen om een stukje te spelen met Neil Young?"
En hij antwoordde: "Natuurlijk!" En zo geschiedde.
Het was Tim Drummond, de naam van basgitaarrist.
En ze vroegen hem of Neil nog een Steel gitaar speler zocht...
en ik woonde toe net om de hoek.
Dus belde hij mij op, en ik ging er naar toe...
ze waren toen al aan het opnemen...
ik pakte mij Steel gitaar uit en viel er eigenlijk midden in...
en zo is het gekomen.
We hebben toen 5 liedjes opgenomen, voordat we zelfs maar aan elkaar waren voorgesteld
Mijn familie kwam vaak over van Birmingham, Alabama.
En we gingen dan...
We probeerde ten minste één keer per maand...
maar vaak was dat ook twee keer per maand...
om naar the Ryman te gaan, en te kijken in the Grand Ole Opry...
om dan te "Ontbijten met de Sterren", zoals ze dat toen op Broadway noemde.
Het was een klein radio programma...
dat de mensen die naar the Ryman gingen die avond...
aanmoedigde om te ontbijten met al die mensen....
die nuchter genoeg waren de volgende morgen...
om te ontbijten.
Ik heb één keer opgetreden in the Ryman...
met m'n vriend tekstschrijver Dan Penn.
We waren toen uitgenodigd om te spelen met...
Ze noemde het toen de Legendarisch Tekstschrijvers Series of zo iets...
en dat was geweldig leuk om te doen.
Er was een geweldige akoestiek daar.
Weet je, het is gewoon...
Je hoeft niet echt je best te doen om jezelf hoorbaar te maken
Het leek wel of het geluid zichzelf droeg
In The Ryman Auditorium, was zo'n geweldige akoestiek
Het klinkt daar zo uniek, dat hoor je nergens.
En dat is geweldig, want op sommige plaatsen...
dan kom je ergens, en het klink er zo blikkerig.
En je kunt er niets aan doen. Dat mag duidelijk zijn,
een gebouw met een rijke geschiedenis. Ik ben blij dat ze het niet gesloopt hebben.
Het gerucht ging dat ze het wilde slopen.
Maar nu beginnen ze met hoogbouw
aan de kant waar die mooie gebrandschilderde ramen zijn.
Daardoor zal het een stuk donkerder worden.
Ik weet niet of iemand het tegen kan houden...
Het zou verboden moeten worden.
Zoiets als de mode politie of de schoonheidscommissie...
als dat al bestond, zou ze moeten arresteren.
Dat laatste project, bedoel ik hij nam een standpunt in...
maar ik geloofde het niet.
Hij zei: "het is al twee jaar geleden, sinds ik iets geschreven heb, toch?"
Maar toe hij in het hotel z'n oude maatjes tegen kwam...
was hij niet meer te houden.
Je kom 'm niet meer van 't schrijven afhouden.
En zo is het gekomen.
- Ik had er echt geen idee van. Maar een beetje, om eerlijk te zijn...
een beetje van dit, een beetje van dat...
We zijn gewoon begonnen, zoals...
d'r was wat. We wisten niet precies wat maar...
Toen hij deze plaat had gemaakt, hoorde hij dat hij een aneurysma had.
En op dat moment, flitste z'n leven aan hem voorbij
Alleen al die herinneringen, en de wil om het te zeggen.
Omdat je, weet je, je weet het niet...
We wisten echt niet wat er zou gaan gebeuren.
Hij zei: "Ik heb een aneurysma in mijn hersens."
Ik bedoel, even stopte de wereld. Voor mij althans, zoiets als, "WAT?"
Hij zei nog: Tja, Ik heb een aneurysma in mijn hersens.
"en ik ga naar New York volgende week dinsdag...
en dan halen... Dan gaan ze het doen.
Hij zegt nog, het is nogal heftig wat ze gaan doen.
Ik zei nog, "maar wat gaan ze dan doen?"
Nou, zei hij, Ze gaan hier naar binnen...
en ze stoppen er een heel klein spiraaltje in...
dat is biologisch afbreekbaar. Wat het doet, het zorgt ervoor ...
dat het lichaam littekenweefsel aanmaakt waardoor het aneurysma wordt opgeheven.
Ik zat daar zo van, "WAT?"
En waarom ben je nog hier dan?
Hoe bedoel je?
Hoe kan het dat je pas volgende week dinsdag gaat...
terwijl we nu een plaat aan het opnemen zijn?
Dat was even hard tegen hard...
Wij gebruiken geen tenor saxofoon, maar twee baritons in plaats daarvan.
zodat het gedeelte van de tenor lekker fel overkomt.
B45. Heart of Gold, geschreven en opgenomen. Old Man....
Check. Eén, twee.
Kom je buiten spelen?
Check. Eén, twee. Check. Eén, twee.
Prima. Zorg dat je het de hele avond bij je hebt.
Elke keer dat je naar buiten loopt en je wilt weer terug naar binnen. Bedankt.
Ik wil gewoon goed spelen en ik wil...
het toneel met m'n vrienden delen...
alles uit de kast halen.
We gaan daar naar binnen en geven ons aan de muze over.
Doe een gooi
Zeg het voort.
Goede avond, dames en heren, welkom in the Ryman.
Bij de wereldpremière van Neil Young's Prairie Wind.
Dit is een lied...
Toen ik voor het eerst gitaar speelde..
Ik was een kippenboer toen der tijd...
Ik moet zo'n zeven of acht jaar oud zijn geweest....
Misschien zelfs een beetje ouder.
Maar mijn vader gaf me een Arthur Godfrey ukelele...
zo'n klein plastic ding
Ik wist bij God niet wat ik er mee moest doen...
Maar hij zei, "Misschien heb je dit nog eens nodig."
Toen zong hij een liedje voor me...
dat had ik nog nooit horen zingen.
Hij had zo'n vreemde grijs op z'n gezicht toe hij naar me keek.
En ik keek naar hem.
En toen moest ik de kippen voeren.
Weet je, als ik tegenwoordig rond kijk in Nashville...
er zijn veel meer auto's, en heel veel nieuwe gebouwen.
ik vraag me wel eens af wat Hank Williams zou hebben gedacht...
als hij hier het toneel op zou wandelen.
op z'n weg naar Tootsie's, en hij keek op...
en zag het Gaylord Entertainment Center hier.
Zo er is hier het een en ander veranderd. Maar alles in de geest van...
en dat is iets heel moois.
Bedankt, Nashville.
Ik vind het geweldig om vanavond hier met jullie te zijn.
Tegen de tijd dat je mijn leeftijd bereikt, zijn er onder ons...
die hun ouders hebben verloren.
Mijn vader is een paar maanden geleden overleden.
in de laatste maanden van z'n leven, is hij dement geworden.
Dat is...
Ik weet niet of u het weet maar...
het is even wat anders als het een familielid betreft.
Maar..
toen hij was overleden, hebben we een mooie dienst gehouden...
en m'n kleine neefje, of nicht...
ze was ongeveer zo groot, kwam bij me en zei, weet je...
Papa was oké. Hij wist precies wat er gebeurde.
Toen de politieauto achter hem stopte...
vlak achter hem, was die politie auto...
toen zei hij, zo smeris!
En toen wist ik dat het in orde was.
Dank u wel.
Ik heb een geweldig mooie dochter.
Ze is net 21 geworden.
Ze gaat binnenkort haar laatste jaar op de PABO in.
Ze schaamt zich als ik u nog meer over haar vertel.
Begrijpt u wat ik bedoel? Ik kan d'r niet veel over zeggen.
In elk geval, er is een tijd geweest dat ik dit soort liedjes schreef...
voor meisjes van m'n eigen leeftijd.
- Je hebt nog een paar jaar voor de boeg. Ik heb nog een paar jaar in het vooruitzicht
Het is wat je noemt een soort van verlaten nest lied.
Het is een nieuw genre...
ze er is misschien zelfs een nieuw soort radiostation voor.
Dank u wel.
Wist u dat...
één van mijn meest favoriete gitaar ter wereld de gitaar van Willie Nelson is
en zoals die d'r uitziet.
en deze gitaar hier...
m'n vriend Grant, Grant Boatwright...
heeft deze gitaar voor me gevonden, zo ongeveer 30 jaar geleden...
hij heeft 'm gekocht van Tuck Taylor.
En het is Hank's oude gitaar.
Het moet in 1951 geweest zijn, geloof ik, en het was Hank's laatste show hier.
Misschien, ik dacht het was...
Misschien heeft hij 'm terug gekregen. Hij is ontslagen, dat weet ik wel.
Misschien is hij nog één keer terug gekomen, maar ik ben er niet zeker van..
ik denk het niet. Maar ik ben blij om 'm hier terug te zien...
en ik ben blij...
In elk geval, laat ik eens wat voor jullie spelen.
Dank u wel.
In de tijd dat ik dat lied heb geschreven en ik was op tournee...
toen had ik ook...
nou, weet je, voor het eerst van m'n leven, was ik de rijke hippie...
ik had een boerderij gekocht.
En...
ik woon d'r nog steeds vandaag de dag.
Er woonde een echtpaar in dat huis...
zij onderhielden de boel...
Een oude heer genaamd Louis Avela...
en z'n vrouw, Clara.
En ze hadden daar een oude blauwe Jeep.
En Louis nam me mee voor een...
hij nam me mee voor een ritje.
in z'n blauwe Jeep.
En toen we op het hoogste punt van het gebied waren...
er is daarboven een meer, dat de omringende weilanden van water voorziet.
en hij zei: "vertel me eens, hoe een jonge man zoals jij..."
"genoeg geld heeft om dit alles te kunnen kopen?"
Ik antwoordde: "Ik heb gewoon geluk gehad, Louis." Gewoon geluk.
Hij zei: Dat is nou het stomste wat ik ooit heb gehoord.
Toen heb ik dit lied voor hem geschreven.
Zij er hier nog mensen die gitaar kunnen spelen?
Dit lied hier, heb ik opgenomen in Nashville...
en Nicolette Larson heeft dit lied met me gezongen.
Ik draag dit lied aan haar op.
Dank u wel.
Dit lied is geschreven door Ian Tyson.
Hij is een Canadees.
He woont op z'n boerderij in Calgary.
Toen ik nog een kleine jongen was, zo'n 16 of 17 jaar oud...
Ging ik naar een plaats in de buurt van Winnipeg, waar ik ben opgegroeid..
en het heet Falcon Lake
En het was net één van die keren...
dat je voor het eerst echt weg ben van huis...
En dat was voor de eerste keer dat ik dat gevoel ervaarde.
Daar was zo'n klein...
soort van restaurant iets en er stond een jukebox...
en ik kwam er wel vaker.
Ik heb er bijna al mijn zakgeld verbrast...
om steeds maar naar het volgende lied te kunnen luisteren.
Het was het mooiste plaatje wat ik ooit in mijn leven had gehoord.
en ik kon er geen genoeg van krijgen.
Dus, ik heb het plaatje nu niet bij me...
maar ik zal het met m'n vrienden spelen, eens kijken of dat wil lukken.